W drodze do onkologa

W drodze do onkologa

W tej części portalu znajdą Państwo odpowiedzi na pytania dotyczące hormonoterapii raka piersi, leczenia wyniszczenia nowotworowego oraz przerzutów nowotworowych do kości.
Informacje te nie zastąpią spotkania ze specjalistą.


Wyniszczenie nowotworowe

Wyniszczenie nowotworoweChorzy poddani leczeniu onkologicznemu często odczuwają zmiany smaku i zapachu oraz utratę apetytu. Wśród przyczyn wymienia się chorobę i leczenie, które przyspieszają metabolizm białek, cukrów i tłuszczy oraz zmęczenie, ból, stres, lęk i depresję, nudności, wymioty i zmiany w jamie ustnej i przełyku. Sytuacja ta prowadzi do osłabienia organizmu i niedożywienia a w konsekwencji do braku sił do walki z chorobą nowotworową. Stan ten jest chorobą nazywaną wyniszczeniem nowotworowym.

Objawy utraty apetytu i wyniszczenia nowotworowego, które trzeba zgłosić lekarzowi:

  • Utrata wagi (w ciągu ostatnich 3 miesięcy schudłeś 5% lub więcej, np. ważyłeś 65-70 kg a teraz ważysz 60-65 kg)
  • Zmniejszenie lub utrata apetytu
  • Zmiana lub utrata smaku i węchu
  • Szybkie nasycenie małymi porcjami jedzenia
  • Senność, znużenie i osłabienie

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów, poinformuj o tym lekarza. Jeśli już jesteś na specjalnej diecie dla chorych na cukrzycę, choroby nerek lub serca lub z powodu innych problemów zdrowotnych, tym bardziej ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem i dietetykiem.

Poradnik żywieniowy

[Not a valid template]
[Not a valid template]

Przerzuty nowotworowe do kości

Co to są przerzuty nowotworowe do kości?
Kości to jedna z najczęstszych lokalizacji przerzutów nowotworowych. Znacząca większość tych przerzutów występuje w raku piesi, raku gruczołu krokowego (prostaty), raku tarczycy, płuc, nerek i przewodu pokarmowego.

Diagnostyka przerzutów do kości opiera się na wywiadzie (bóle przy chodzeniu, siadaniu, ból samoistny), badaniu klinicznym (sprawdzenie bolesności uciskowej i kompresyjnej) oraz na badaniach biochemicznych i obrazowych (RTG, scyntygrafia).

W Polsce, podobnie jak w innych krajach, tylko co trzeci chory jest leczony optymalnie, tj. przy użyciu wszystkich – wymaganych, a uważanych za najskuteczniejsze – metod leczenia.

Celem leczenia przerzutów do kości jest poprawa jakości życia poprzez zmniejszenie bólu, zapobieganie unieruchomieniu i rozwojowi odleżyn, leczeniu hiperkalcemii (podniesiony poziom wapnia w surowicy krwi), a także przedłużenie czasu przeżycia.

Najczęściej stosowaną metodą w leczeniu przerzutów do kości jest napromienianie. Pierwsze doniesienia o skutecznym działaniu przeciwbólowym napromieniania pochodzą z 1907 roku. Od tamtego czasu ta dziedzina medycyny – radioterapia – przeszła techniczny krok milowy. Przy niewielkim obciążeniu ryzykiem powikłań możliwe jest do przeprowadzenia również w warunkach ambulatoryjnych. Wskazaniem do napromieniania są najczęściej bóle oraz lokalizacja przerzutu zagrażająca złamaniem kości.
Kolejna metodą, często stosowaną w połączeniu z radioterapią jest stosowanie bisfosfonianów. Leki z tej grupy hamują rozwój przerzutów, zmniejszają częstość występowania złamań lub opóźniają ich pojawienie się, a także przyczyniają się do osłabienia bólu.

Chemioterapia u chorych na raka piersi z rozsiewem nowotworu do kości stosowana jest rzadko, w przypadkach chorych u których stwierdzono że hormonoterapia jest nieskuteczna lub nie można jej zastosować, a które to chore mają przerzuty nowotworowe do życiowo ważnych organów jak wątroba czy płuca.

Niektóre objawy przerzutów do kości:

  • Ból w przerzutach do kości.
    Ból jest niestety najczęstszym objawem pojawienia się przerzutu. Taki ból stopniowo narasta a z czasem nie ustępuje nawet po wypoczynku. W nocy ból kostny może wybudzić chorego. Często mylony jest z bólem pourazowym, przeciążeniowym, reumatycznym czy jeśli znajduje swe źródło w kręgosłupie – z bólem o charakterze korzeniowym.
  • Hiperkalcemia – czyli podniesienie poziomu wapnia we krwi.
    Około 99% wapnia w organizmie zdrowego człowieka znajduje się w kościach. Podwyższone stężenie wapnia we krwi spotykane jest u wielu chorych na nowotwory złośliwe – stosunkowo często u chorych na raka płuca, piersi, nowotwory obszaru głowy i szyi, szpiczaku mnogim i chłoniakach. W leczeniu hiperkalcemii zaleca się stosowanie bisfosfonianów, kortykosteroidów, zapewnieniu nawodnienia i wykonywania w miarę możliwości ćwiczeń fizycznych.
    Należy pamiętać, że wiele chorób nienowotworowych może przebiegać z podwyższeniem poziomu wapnia. Są to między innymi choroby związane z tarczycą, osteoporoza, zakażenia (gruźlica), niewydolność nerek i inne.
  • Złamania patologiczne
    W miejscu zniszczenia kości przez przerzut nowotworu pod wpływem urazu, nacisku ciała lub napięcia mięśni może dojść do złamania – zwanego w tym wypadku patologicznym. Złamania patologiczne leczone są przez lekarzy ortopedów, których celem jest zabezpieczenie chorego przed bólem, ewentualnymi dalszymi złamaniami i innymi powikłaniami. Informacja stanowi fragmenty: Książki „Przerzuty nowotworowe go kości – nowe kierunki leczenia” pod red. M. Pawlickiego

Hormonoterapia raka piersi

Wyniszczenie nowotworoweRak piersi jest najczęściej występującym nowotworem złośliwym u kobiet. Rzadko występuje przed 30. rokiem życia, a ryzyko zachorowania wzrasta powyżej 50. roku życia. Hormonoterapię w leczeniu raka piersi stosuje się jako leczeniu uzupełniające po leczeniu zasadniczym. Hormonoterapia obejmuje wiele możliwości i schematów, o których decyduje lekarz w oparciu o historię choroby i wywiad. Możliwość zastosowania uzupełniającej terapii hormonalnej zależy od tego czy komórki nowotworu wykazują wrażliwość na hormony: estrogeny lub progestageny. Drugą kwestią rozważaną przez lekarza jest menopauza. U pacjentek przed menopauzą zaleca się stosowanie tamoksyfenu, natomiast u pacjentek po menopauzie zaleca się stosowanie inhibitorów aromatazy lub tamoksyfenu.

Światowe zalecenia terapeutyczne
Aktualne zalecenia ASCO (American Society od Clinical Oncology) zalecają aby terapia hormonalna pacjentek z hormonowrażliwym rakiem piersi:

  • trwała 10 lat
  • uwzględniała status receptorowy i menopauzalny pacjentki
  • obejmowała najlepsze opcje terapeutyczne (tamoksyfen i inhibitory aromatazy) dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjentek
image

Powyższe dane mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią ani nie zastąpią porady lekarskiej.